Chronicles of Primordial Wars

Bölüm 55: Çok şanssız

Çeviren: Sunyancai

After a night’s sleep, the hunting group gathered their things and started to go through the mountain early the next day.

Shao Xuan had a pretty good sleep and he did not see anything terrible in his dreams.

"Millet, birbirine yakın durun, özellikle de Ah-Xuan ve Mao. Bu ilk defa bu yola gidiyorsunuz, bu yüzden odaklanacağınıza söz vermenizi istiyorum, çünkü geride kalırsanız asla dışarı çıkma şansınız olmayabilir." Mai ciddi bir şekilde söyledi.

He was not trying to intimidate but only telling the truth. Atalarının birkaç nesli bile bu avlanma rotası ilk kurulduğunda nihayet doğru yolu bulamadan ağır bir bedel ödedi. In this huge maze, numerous warriors went in but never managed to find their way out.

“Okay. We’ll pay extra attention. You rest assured.” dedi Shao Xuan.

Mao da başını salladı. In the hunting group, he had always been disciplined, and he also knew that it was always better to listen to the elder warriors’ words.

İçeriye doğru ilerledikçe hava daha da karanlıklaştı. People in the hunting group were separated into a few smaller groups, and there was someone holding a torch in every small group.

When they left the entrance behind, the only light source came from the torches. It was not very bright, but good enough for them to see their feet.

It was just like how Mai had described it to Shao Xuan, in this cave, the deeper you went in, the more complicated you would find it to be. There were many intersections and crossings inside. Sometimes you would even find three forks when you make a simple turn. However, the hunting group would only choose only one of them, which they had always chosen in the past.

Dışarıya bağlanan birden fazla yol olsa bile, yolu bilmeyen biri içeriye girdiğinde kolaylıkla kaybolurdu. Perhaps he would return to his starting point after walking in circles.

Muhtemelen birden fazla çıkış olduğu için insanlar içeride boğulma hissine kapılmıyordu, her zaman ritmik nabız atan, büyük bir hayvanın nefesine benzeyen bir esinti vardı.

Currently, they didn’t see any aggressive creatures, but it was said that some worms and spiders lived in this cave.

The paths inside were not only curvy, but also rose and dipped constantly. Yol bazen aşağıya doğru iniyor, bazen de çok dik bir yokuşu tırmanmak gerekiyordu, bu sırada tüm totemik savaşçıların geride kalmamaya dikkat etmesi gerekiyordu. Basically, those who were familiar with the path the most were those experienced old warriors in the hunting group. Those young warriors like Lang Ga might not remember the route clearly.

Actually, someone had thought about making marks on the wall before. However, every time when they went inside again, those marks made last time would completely disappear. Tüm bu olaylar bir araya gelince, avcı ekibinin atalarının bu dağın içinde bir kral taş solucanının yaşadığı sonucuna varmasına olan inançları arttı. Sadece henüz kimse onu görmemişti.

So later on, warriors in the hunting team stopped trying to leave a mark on the wall. Also, they tried to be quiet and make no loud sound when they went through the cave, in order to not wake up that giant creature living inside.

Kabilede taş kurtları zararsız görünüyordu. However, it was not the same when it came to the king stone worm. Yoksa ona nasıl “Kral” diye hitap edilebilirdi?

Tıpkı ormanda seyahat ederken olduğu gibi Shao Xuan ve Mao da diğerlerinden daha iyi korunmak için grubun ortasındaydı.

Shao Xuan used his special ability to observe the other parts of the cave. Bazen nispeten daha büyük boyutlarda solucanlar görüyordu, ancak bu solucanlar avlanan gruba saldırmıyordu ve avlanan gruptaki savaşçılar da onları aktif olarak kışkırtmıyordu. Her şeyden önce peynir altı suyu, mağarada kaç tane benzer böceğin bir arada yaşadığını bilmiyordu ve bir sürünün dikkatini çekmeleri oldukça sinir bozucu olurdu. Secondly, no one wanted to make a scene in the cave, for it would be a real disaster if they woke up the big guy in the mountain.

If it was a straight route, it wouldn’t have taken them such a long time to come out. But in fact, they only heard Mai saying “we are almost there” when they had been walking for half a day later.
After yet another turn, they finally came to a tunnel with a fork. Only one of them was the way out, but right now, both passages were blocked by spiders.

Bu bir tür gözsüz örümcekti. Perhaps their eyes had degenerated because they had been living in the dark cave for many generations. The body of this spider was not large, but they did have pretty long legs, which could cover the entrance of the passage.

Grubun başında bulunan Mai ve diğer iki savaşçı, meşaleler ve uzun mızraklar kullanarak girişleri tıkayan örümcekleri sessizce tehdit etti. The spiders felt the fierce heat from the flames waving at them, and retreated.

On the passage that led to the outside, only two eyeless spiders were blocking their way. Compared with the other passage, there were much less spiders. Sallanan meşale nedeniyle her iki taraftaki örümcekler hareket etmeye başladı ve kerpetenlerini ve dişlerini tehditkar bir şekilde av grubuna doğru sallıyorlardı.

"Onları boşver. Hadi gidelim!" On his side, Mai had already driven away those two eyeless spiders, and he shouted out to tell the other warriors to keep up with him. Based on his experience, the eyeless spiders would rarely fight persistently against humans, for their prey were the kinds of worms in the cave. So in theory, as long as they stayed calm and tried not to irritate them, they could avoid conflict with a little compromise on both sides.

However, the accident happened just at that time. Shao Xuan in the middle of the group felt a chill on his neck and was immediately alarmed. Glaring at the eyeless spiders with their trembling pincers, he realized that it was not them!

Shao Xuan suddenly looked up, only to find a black shadowy whip drop down like lightning and all Shao Xuan could do was block it with his sword. However, he got coiled up tight by that whip and was pulled up.

Her şey göz açıp kapayıncaya kadar oldu ve av grubundaki çoğu savaşçı yakınlardaki gözsüz örümceklere karşı korunmaya odaklandığından kimse onların üstünde başka bir şeyin olmasını beklemiyordu. It seemed not to be the eyeless spiders, but whoever saw it did not have the time to stop it.

"Ah-Xuan!"

"Mai! Ah-Xuan çekildi!"

“Why is there a hole above? It wasn’t there when we came in last time!”

"Neydi o?!"

At that time, the crowd did not intend to make any compromise. They fought fiercely to force back those eyeless spiders, they even wounded a few of them. However, Shao Xuan was dragged away from above, and it was not so easy for them to climb up. Mai commanded the others to deal with the eyeless spiders, while he climbed up along the wall into that hole. Bir süre sonra Mai solgun bir yüzle geri geldi.

Whatever creature dragged Shao Xuan away, it was too fast for Mai to chase. When Mai climbed up there, it had already gone, and Shao Xuan’s shouting could not be heard again. What’s more, there were different forks when Mai went up. Different forks were stretching towards different directions. After several attempts, Mai had to go back without success.

Dağın göbeğinde uzun süredir bu karanlıkta yaşayan canlılar, mağarayı çok daha iyi anlıyorlardı.

Mai had to go back to the group out of the worries for the others. He was the group leader after all, and he had to be responsible to the other thirty warriors.

Mai went back to deal with the growing number of eyeless spiders with the others in the group, after he punched at the wall in anger.

The situation had grown more and more bad for them, and warriors in the hunting group had no other option than to rush out along that passage. It was not far from the outside, and they all knew that none of the spiders would chase them out, for they could not endure the light.

It happened a lot that a hunting group had one or two casualties. This time it was Shao Xuan, later on the others could be facing the same fate. Those young warriors like Lang Ga were not that sensible and they wanted to go inside again to search for Shao Xuan. However, they were stopped by the others, the older warriors were already used to that kind of farewells.

Birçok savaşçı hâlâ zihninde iç çekiyordu. Ah-Xuan neden bu kadar şanssız olmak zorundaydı? He was in the center of every storm, and it was his first hunting trip!

Not long after, people in the hunting group saw traces of light, and those eyeless spiders stopped their chase.
Öte yandan sürüklenerek götürülen Shao Xuan da kendini iyi hissetmiyordu.

Onu yukarı çeken şey mağarada yaşayan bir tür böcekti. Gözsüz örümcekten biraz daha küçüktü ama aynı derecede vahşi ve hızlıydı.

Shao Xuan'ı saran şey, ucunda kanca benzeri çentikler bulunan böceğin duyargasıydı. Eğer Shao Xuan'ın kılıcını bu tırtıllara karşı hızlı tepkisi olmasaydı, sürüklenirken kolaylıkla yaralanabilirdi. Kılıç ve tırtıllar birbirlerine sürtündükçe çatırtı sesleri bile çıkarıyordu.

Gerçekten çok mücadele ettikten sonra Shao Xuan sadece biraz gevşedi. Keskin bir dönüşün ardından Shao Xuan doğrudan taş bir duvara çarptı ve neredeyse kahvaltısının tamamını çöpe atıyordu.

Vücudunun her yerindeki acıyla Shao Xuan kendini toparladı ve sonunda zaten ucu kaybetmiş olan diş kılıcını çıkardı ve o duyargayı şiddetli bir şekilde doğradı.

Baba!

Shao Xuan'ı bağlayan duyarga kesildi ve sahibi, duyargayı kaybetmenin acısıyla yukarı aşağı zıplamaya başladı. Bu arada, Shao Xuan nihayet serbest bırakıldı, ancak yuvarlandı ve dik bir şekilde aşağı inen başka bir deliğe düştü. Ayağa kalkamadan o yokuştan aşağı kaydı.

Artık ne kadar süredir kaydığını biliyordu ama sonunda ayağa kalkabildiğinde Shao Xuan'ın başının döndüğünü ve görüşünün bulanıklaştığını hissetti. Vücudunun her yerinde acı ve ekşime hissetti, çünkü birkaç kez duvara çarpmıştı ve uzun bir yol boyunca sürüklenmişti.

Nefesini toparlaması biraz zaman aldı, ardından Shao Xuan aynı yoldan geri dönmek istedi çünkü orada çok uzun süre kalırsa durum giderek daha tehlikeli hale gelecekti.

Tam yokuşu tırmanmak üzereyken Shao Xuan sırtındaki tünelden gelen bir esintinin sesini duydu. Bir esinti gibiydi ama bir nefesin ritmiyle.