Chronicles of Primordial Wars

Bölüm 174: Köle Sahibi

Çeviren: Lee

Shao Xuan büyük kayayı nehrin kıyısından kaldırdı ve hızlı bir şekilde Yan Shuo'nun evinin önüne yürüdü. Yerdeki tahta parçalarını tekmeledi ve kayayı rastgele yere fırlattı.

Bum!

Bırakın Yan Shuo'nun ailesini, uzakta duranlar bile yerin sarsıldığını hissedebiliyordu.

Ahşap evleri zaten sağlam değildi. Hemen yanındaki titreşimler de eklenince evin daha fazla parçası düşmeye başladı.

…Görünüşe göre bu iddialı davranışta çok ileri gitmiş.

Shao Xuan burnunu kaşıdı ve Yan Shuo'nun ailesine özür dilercesine güldü.

"Eh, bu konuda, birazdan evini tamir etmene yardım edeceğim." dedi Shao Xuan. Kabilesinde büyük bir ev inşa etmek o kadar uzun sürmedi. Diğer seyahat ekibi üyelerinin arasına sıkışıp kalıyordu çünkü diğer türlüsü çok can sıkıcıydı; sadece 2-3 gün kaldıkları için ev inşa etmeye gerek kalmıyordu. Sadece bu da değil, yabancılarla birlikte alışılmadık bir yerdeydiler. Kendi güvenlikleri için, kendilerine ayrılan yerde kalmaları daha iyi olurdu.

Ama şimdi aynı kabileden biriyle karşılaştığında durum farklıydı.

Yan Shuo'nun ailesi kızmak yerine gözlerinde bir parıltıyla Shao Xuan'a bakıyordu. Shao Xuan çok güçlüydü, kabilesi de çok güçlü olmalı! Bir kabile ne kadar güçlüyse, bu dünyada hayatta kalma ve uzun süre dayanma olasılıkları da o kadar yüksektir.

Atalarının, torunlarının kabilelerini hatırlamaları ve geri dönebilecekleri günü beklemeleri konusunda ısrar etmelerine şaşmamak gerek. Görünüşe göre onların tüm fedakarlıklarına değdi!

Shao Xuan ayağa fırladı ve az önce attığı kayanın üzerine oturdu. Yan Shuo ile tartışmaya başlamadan önce Yan Shuo'nun ailesinin aklının başına gelmesini bekledi. Herkesin gözü önünde kayayı hareket ettirme işine gelince, bu sadece diğerlerini korkutmak içindi. Belki başka bir yerde bu gösteri o kadar da önemli olmazdı ama burada etkili oldu.

Önündeki mutlu buluşmayı izleyen Li, mümkün olduğu kadar uzağa kaçamamaktan nefret ederek varlığını azaltmak için elinden geleni yaptı. Shao Xuan'ın tüm eylemleri onu zaten aptalca korkutmuştu.

Li, hâlâ acı içinde yerde diz çökmüş olan amirine ve ayağının yanındaki ısırılmış yılan kafasına bir göz attı. Derin bir nefes aldı ve koşmak için arkasını döndü.

Ancak tam ilk adımı atarken tahta bir çubuk havada ıslık çalarak göğsünün içinden geçti. Çubuğun her iki ucu da keskin değildi ama yine de zorla delip geçmeyi başardı. Li saldırıyı hissettiğinde çoktan vurulmuştu.

Li dizlerinin üzerine çöktü ve kendisine kimin saldırdığını kontrol etmek için tüm gücünü topladı. Tek görebildiği uzaktan yavaşça yaklaşan altın renkli bir ışık topuydu.

Bu sözde altın ışık aslında ışık yayan herhangi bir nesneden gelmiyordu. Bunun yerine, altın kürkle süslenmiş köle sahibiydi.

Shao Xuan dün bu köle sahibinin siyah benekli hayvan derisi giydiğini gördü, bugün ise farklı bir deri giymişti. Güneş ışığı altın renkli canavar kürkünden yansıyarak köle sahibini oldukça dikkat çekici hale getiriyordu.

Görünüşe göre köle sahibi, ihtişamını ve elit statüsünü göstermek için bu yöntemi kullanmaktan hoşlanıyordu. Hatırı sayılır miktarda köleye ve mali güce sahip olduğundan hayvan derileri gibi bir şeyden kesinlikle yoksun değildi.

Shao Xuan, Pu kabilesi üyelerinden köle sahibi hakkında bazı bilgiler aldı. Adı Shi Shu'ydu ve bölgeye birkaç yıl önce gelmişti. Bazen bir süre kalıyor, bazen de uzun süre gelmiyordu. Altında çok sayıda insan vardı, bu yüzden köleleri kişisel olarak yönetmek zorunda değildi.

Pu kabilesinin seyahat ekibinin, ekip lideri ile Shi Shu'nun ilişkisinin kötü olmaması nedeniyle yalnızca bazı özel muamele alabildiğini söylüyorlar. Ancak Shao Xuan'a sorarsanız Fan Ning, Shi Shu'nun önünde o kadar da doğal davranmıyordu ve hatta temkinliydi.

Shi Shu çok tehlikeli bir insandı. Bir köle sahibinin zulmünü herkes biliyordu; Görünüşte gülümsüyor olabilirler ama bu kadar kolay ikna olmayın; o gülümsemede bir bıçak gizlenmiş olabilir.

Parıldayan altın rengi Shi Shu, yüzünde bir gülümsemeyle yavaşça yürüdü. Sanki Li'yi öldüren sopayı atmamış gibi davrandı.

Yanında Shi Shu'nun iki kölesi daha duruyordu. Köleleri arasında bu ikisi nispeten yüksek bir konuma sahipti; Li ve yılan köle gibi hiçbir şey kıyaslanamazdı.
While everyone else was looking at Shi Shu’s sparkling body, Shao Xuan was looking up at the air. When that slave owner threw over the wooden rod, there was actually more than one.

Yukarıdan hızla uzun bir gölge düştü.

Pff!

The slave that Shao Xuan had beaten into kneeling still wasn’t able to get up from the ground. All of a sudden, the second rod hit him from behind and pierced through his throat at an angle.

Kanının çubuktan aşağı akmasını izledi. He struggled to speak but no sounds came out of his throat. The chain tattoos on his neck faded, spreading from the wound outwards.

He stretched out his arm, wanting to grab onto the person passing by him. But he found that the distance that was less than 5 steps away stretched as far as the Yangtze river, unreachable and out of his grasp. He had no choice but to watch as the golden slave master walked slowly past him.

Before all this, he was someone who would always come to the wanderers’ area to run rampant. But now, as all the chain patterns finally disappeared, he could only lifelessly drop his hand and stop breathing.

The surrounding audience felt a shiver run down their spines, their dread of the slave owner only deepening from the scene.

Shao Xuan looked at the slave owner heading straight towards him. He was wearing clothes made of higher quality linen than the kind the Pu tribe could get their hands on. A finely polished stone battle axe hung on a leather cord on his waist. The stone axe wasn’t that big, with a flat body and a broad blade. The blade was dramatically curved and its edges slightly curved upwards. The engraved decorations on it were done with meticulous care. Baltanın ağaçları kesmek için olmadığı açıktı; this kind of primitive weapon could only be used as an accessory for the upper class.

Other than that, Shao Xuan also sensed the power of inheritance from Shi Shu. Slave owners were like a combination of a tribe’s chief and shaman; they have absolute authority over their people and some spiritual powers too. It’s just that their slaves aren’t as lucky as the warriors in tribes.

Shi Shu looked at Chacha and turned back to Shao Xuan to say, “Apologies, the slaves under me were disobedient.”

Clearly, this slave owner already knew the whole story. He didn’t attack Shao Xuan like everyone thought he would, but he wasn’t apologetic like he claimed to be either. On the contrary, he was rather engrossed in watching Chacha tear the snake apart.

Shi Shu watched for a bit longer and then finally took his people away. He acted like he was only there to take care of those two disobedient slaves of his. However, the way his gaze hovered over Chacha’s claws made Shao Xuan think otherwise.

Shi Shu probably noticed the tribe’s totem mark.

Could it be he knew about the Flaming Horns’ situation?

It wouldn’t be weird, as slave owners were known to travel to different parts of the continent before. Perhaps he really did know but he was keeping mum about it anyhow.

When Shi Shu left, the two slaves that followed him also dragged away the dead slaves. There were only two bloodstains left on the ground as evidence of what had happened.

After they left the wanderers’ area, one of the slaves asked about the now vacant positions.

“I killed them, so be it. I can just promote some new ones,” Shi Shu said nonchalantly.

The slave at his side respectfully bent his waist and made a sound of agreement. The slave owner’s response was just like he expected. Perhaps the owner didn’t even know the names of the two dead slaves.

Slaves were stratified into the ranks of “li”, “liao”, “pu”, “tai”, and so on. Slaves ranked below “tai” were the lowest of the low. The snake slave was only a little more powerful because he took care of the snakes for the owner. But in reality, he was still one level below “tai”, simply not worth it for Shi Shu to remember his name. He naturally wouldn’t care about the life or death of worthless slaves.

After Shi Shu left, Shao Xuan started chatting with Yan Shuo.

Shao Xuan was definitely going to take a trip soon to the central tribes to gather information. But with Yan Shuo’s current abilities, it was far too dangerous. It wasn’t like he could bring Yan Shuo’s wife and kids along either. Shao Xuan wasn’t familiar with the central tribes’ situation. He just knew that a lot of the people there were very strong. Before knowing more, it wasn’t convenient to bring them along.
Yan Shuo was also aware it wasn’t a good idea to follow to the central tribes and wanted to stay where he was. When Shao Xuan came back from the central tribes, then they could meet up and leave together.

Shao Xuan was planning on having Yan Shuo move to a different area. The slave owner clearly wasn’t the type to get along with others. Ancak Yan Shuo fikrini geri çevirdi.

"Sorun değil, gerek yok. Eğer o köle sahibi bizi gerçekten öldürmek isteseydi beklemezdi. Li'ye yaptığı gibi bizi de hemen orada öldürürdü. Daha önce bizimle ilgilenmediği için şimdilik bize karşı bir hamlede bulunmayacak." Yan Shuo dedi. He was somewhat familiar with how the slave owner acted.

"Aslında bu bölgeye oldukça aşinayım. Bu insanların nasıl olduğunu biliyorum. Ama başka bir yere taşınırsam bu her zaman doğru olmaz." Yan Shuo ekledi.

Shao Xuan bunu düşündü. That’s true, he only knew the Drumming tribe and the Pu tribe. The Pu tribe didn’t allow outsiders to stay inside their tribe for long. As for the Drumming tribe, it was too far and out of the way. The road there would be too dangerous for Yan Shuo’s family to go by themselves.

After some consideration, Yan Shuo’s way of thinking was indeed more practical.

“Then you can just stay here for the time being, I’ll help you build a house.”

The new wooden house was built pretty quickly with Shao Xuan’s help. As for the person who came to find Yan Shuo last night, he was dizzy all night from his wounds. He got up really late and the first thing he heard about was Yan Shuo’s affairs. Yan Shuo'yu bulmak için aceleyle koştu.

He was once Yan Shuo’s comrade-in-arms, Yan Shuo also wanted to help him out. Since he hadn’t gone to find the slave owner yet, he might as well live together with Yan Shuo’s family.

The newly constructed house was considerably bigger than the previous one. Another person living in it was completely feasible.

Shao Xuan also thought it was a good idea since they could all look after each other.

“Wait for me to come back from the central tribes, I’ll bring you all back to our tribe.” Shao Xuan left some water moonstones with Yan Shuo. Ayrıca onlar için bazı taş aletler de yaptı.

Yan Shuo’s strength had increased a bit compared to before. It was more than enough for his family to survive, and who knows? Belki o da bir miktar av avlayabilirdi.

Gezi ekibinin yola çıkacağı gün geldi. Shao Xuan said goodbye to Yan Shuo and his family for now. He left with the newly expanded travel team, continuing onwards to the central tribes.

According to Yan Shuo, he wasn’t clear on what had happened to the Flaming Horns tribe back then. But as far as he knew, there should be a lot more wanderers from their tribe like him.

If Shao Xuan could find these people, he could bring them back to the tribe as well.