Chronicles of Primordial Wars

Bölüm 156: Cinayet

Çeviren: Jon

Gece boyunca ne Ping ne de Chen Jia geri dönmemişti, Fu Shi ise hâlâ kabileyi koruyordu.

Chacha, bilinmeyen bir yerden bütün bir geyiği yakaladı, ardından yemek yiyip dinlenebileceği bir ağaç buldu.

İçeride yalnızca Shao Xuan kalmıştı.

Davulcu kabilesi gergin bir duruma yakalanmışken Shao Xuan pervasızca ortalıkta dolaşamazdı. O bir yabancı olduğundan, eğer Shao Xuan ortalıkta dolaşırsa bu doğal olarak şüphe uyandırırdı. Bunun yerine, gelecekte kabilesinden diğer insanların nehri geçip bu kabileden insanlarla karşılaşabileceği için iyi niyet biriktirmesi onun için daha iyi olacaktır.

Shao Xuan ahşap kalasların üzerinde hareket ediyordu, her hareketinde tahtadan bir gıcırtı sesi geliyordu.

Çeşitli konular hakkında düşünürken Shao Xuan, dışarıdan gelen birinin burnunu sıkmasına ve ağzını kapatmasına benzeyen boğuk bir ses duydu. Bu ses bir insandan değil, küçük bir timsahtan geliyordu. Daha yakından dinleyen Shao Xuan, kaynağın evden çok uzaktaki bir göletin içinden geldiğini buldu.

Çok kısa bir süre içinde timsah çok sayıda çığlık attı, ancak aniden durdu. Sonra bir kez daha devam etti ama bu kez ağlama farklıydı. Sesi kaynağına kadar takip eden Shao Xuan, ikinci grup çığlıkların, herkesin dilsiz olduğuna inandığı kahverengi gözlü timsahtan kaynaklandığını keşfetti.

Kabilenin içinde bulunan timsahlar düzenli olarak bağırmıyorlardı, sadece tehlikede olduklarını hissettiklerinde bunu yapıyorlardı. Mesela Chacha daha önce gidip o üçünü korkuttuğunda hepsi ağlayarak kaçmıştı.

Kabilenin insanlarına göre bu yaratıklar başkalarının niyetlerine karşı son derece duyarlıydı. Bir kişi gülümseyerek yaklaşsa ve son derece iyi huylu görünse bile, timsahlar kötü niyetleri varsa ya kaçarlar ya da onlara saldırmaya başlarlar.

Bu timsahlar bu geç saatte neyle karşılaşmış olabilir? Ağlamalarına ne sebep olabilir?

Shao Xuan kalkıp pencereden dışarı bakmaya başladığında ses hala devam ediyordu. Sıra dışı bir şey görmemişti ancak göletin içinden çığlıklar hâlâ duyuluyordu.

Kabilenin diğer insanları timsahın çığlıklarını duymamalı. Eğer öyleyse, o zaman neler olup bittiğini kontrol etmek için dışarı çıkan başkaları da olmalı.

Shao Xuan odasından çıktı ve sese doğru yürüdü.

Chen Jia'nın evinden biraz uzaktaki göletin yanında iki hareketsiz timsah yatıyordu.

Etraflarında ağır bir kan kokusu vardı.

Çömelen Shao Xuan onları incelemek için elini kullandı. İki timsahı ters çevirince açık renkli karınlarının her yerinde kan lekeleri olduğunu gördü. Sanki keskin bir taş aletle neredeyse ikiye bölünmüş gibiydiler.

Başlangıçta çığlıkların bu iki timsahtan çıkması gerekirdi. Bir süre ağladıktan sonra aniden durdular. Bunun nedeni büyük olasılıkla ölümleriydi.

İki timsahın ölüm şekli aynıydı; son derece hızlı ve ölümcül tek bir saldırıyla. Üstelik saldırı neredeyse tam bir sessizlik içinde gerçekleştirildi.

Şu anda yarayı incelemek için bir timsahı havaya kaldıran Shao Xuan, yaklaşan hızlı ayak seslerini ve ardından öfkeli bir ses duydu.

“Onlara ne yaptın?!”

Ses, ten rengi gözlü, on beş ila on altı yaşlarında bir kızdan geliyordu.

Kabilenin aceleci ve patlayıcı mizacını hatırlatan Shao Xuan, açıklamayı planlamıştı ama yerde yatan ölü timsahları görünce kız anında öfkelendi.

"Ölümü arıyorsun!"

Karşı taraf delirdiği için Shao Xuan'a kendini açıklama şansı verilmedi. Shao Xuan bir şey söylese bile dinlemezdi. Bacaklarında ortaya çıkan totem desenleri Shao Xuan'a doğru koşarken onu hızlandırdı.

Kendini ona atarken avucundaki patlayıcı güç ikiye katlandı. Avucunu kaplayan totem işaretlerinin görünümü, parmaklarını pençe şeklinde kıvırırken pullu bir zırha benziyordu. Parmakları hızla değişirken keskin bir ses duyuldu, eli acımasızca Shao Xuan'a doğru pençelendi.

Eğer zamanında kaçmasaydı ince eli Shao Xuan'a tutunacaktı. Sonra tıpkı avını yakalayan bir timsah gibi zorla kolunu koparıyordu.

Böyle şiddetli bir saldırıyla karşılaşan Shao Xuan, gelen darbeyi alıp onun bileğini yakaladı. Durmak yerine onu yanlarındaki gölete doğru çekti.

Pudong!
Kız suya atılmıştı.

People had started to arrive around them as they heard the commotion. In such a tense situation, with these loud noises, how could one not think this strange.

The surrounding families, regardless of men or women, took out their stone tools and ran out, surrounding Shao Xuan. The little kids stayed inside, watching the unfolding events from their windows or doors.

The two deceased crocodiles laying on the grass were extremely obvious. Being that this tribe was intensely conscientious towards these creatures, their dead bodies instantly attracted the attention of everyone.

Başlangıçta kavganın iki taraf arasında bir anlaşmazlık olduğunu düşündüler, ancak iki timsahın yerde cansız yattığını gören herkes öfkeye kapıldı.

Towards an outsider like Shao Xuan, the surrounding people were naturally distrustful. Başlangıçta pek çok çocuk kartalı merak ediyordu, onu incelemek için Chacha'ya yaklaşmak istiyordu, ancak yetişkinler onları korkutacak hikayeler anlattığında durduruldu. Now, after seeing this scene, they became even more disliked.

"Onlar benim tarafımdan öldürülmedi." Shao Xun belirtti.

“Sen değilsen kimdi?!”

“It was obviously you! Ban Ling had seen you just now!”

The surrounding people argued noisily, directing all their anger towards Shao Xuan. Planning on taking action, they heard a shout from the back, “Stay your hands!”

Hearing this, everyone halted and turned to see who had spoken.

Walking forward were two people, one Shao Xuan recognized. Bu, Şef Fan Mu'nun karısı Chun'du. It was her that had told everyone to halt just now. Yanında genç bir adam duruyordu. Shao Xuan did not recognize him, however, he had brown colored eyes that gave people a feeling of calmness. Although he looked harmless, Shao Xuan’s intuition told him that he should be avoided.

"Ne oldu?" Chun ileri doğru yürürken sordu.

“İki timsahı öldürdü!”

“Doğru, Ban Ling'e de saldırdı!”

“I have always said, outsiders never have good intentions! We should have kicked him out earlier!”

As everyone talked at once, they each provided their own thoughts and accounts. After Chun heard everything, she did not immediately ask Shao Xuan what had happen, but walked forwards and picked up the two dead crocodiles.

Shao Xuan could detect that, when Chun picked up the crocodiles, her hands slightly shook as she tried her best to control her emotions. Although she had tan eyes, she wasn’t like the rest who acted impulsively.

Seeing the wounds, Chun asked Shao Xuan, “What do you have to say?”

"Onları öldüren ben değildim. Sadece yürüdüm, hareket etmediklerini gördüm ve ters çevirerek ölü olduklarını anladım. Yarayı incelemek için içlerinden birini elime aldığımda tesadüfen yanıma geldi." Shao Xuan explained, pointing at the girl who had just walked out of the pond.

“Ban Ling, did you see him kill the crocodiles?” Chun ciddi bir şekilde sorarken ona baktı.

After being thrown into the pond, she was in a sorry state as she got out. Being asked without even getting the chance to tidy up, she responded, “I saw him holding the crocodiles.”

“In other words, you didn’t see Shao Xuan kill them!?”

The surrounding people all felt Chun’s mood had turn unpleasant. Additionally, as Chun brought the two crocodiles over, many people saw that the wounds were caused by a sharp object. It was obvious that Shao Xuan did not carry any tools on his body. Onu haksız yere suçlamış olabilirler mi?

Recalling back to how they treated Shao Xuan, each and everyone of them were embarrassed as they retreated a few steps. Those that insulted him the loudest wished that they could bury their heads inside their pants to reduce their presence.

Yet, there were also people that remained adamant. They thought that just because Shao Xuan wasn’t carrying a tool didn’t mean that they should exonerate him. Belki de Shao Xuan bir sır saklıyordu? A man stepped forward wanting to say something, but once he saw that Shao Xuan was walking towards the pond, he stopped.

The people of the Drumming tribe were very curious about Shao Xuan’s actions. Ne yapıyordu?

Shao Xuan suya doğru yürüdü. He didn’t dive in, instead, he stuck his hand inside the pond.

The water very quickly rippled as a small shadow emerged from within. Originally, there was a small cave inside the water where the creature had hidden.
The crocodile crawled directly upon Shao Xuan’s hand after coming out of the water. In actuality, it had been constantly crying out, only no one could hear him. This included the senior totem warriors of the tribe.

Seeing the crocodile in Shao Xuan’s hands, the man who had stepped forward, retreated back once again.

If Shao Xuan was the murderer, then this crocodile wouldn’t behave like this. The people of the Drumming tribe didn’t believe in Shao Xuan, but they believed in their tribe’s “treasured fish”.

"Ling'i yasakla!" Chun öfkeyle ona bakarken bağırdı.

Chun turned angry as she thought about Ban Ling’s actions. Originally, their tribe’s reputation was already bad enough. Yesterday, it had been Chen Jia who attacked, and today, it was Ban Ling who had acted rashly.

The Shaman and the chief had made an effort to improve their name. The other tribes all knew of their nature, and it wasn’t easy to find an outsider who did not have an impression formed upon them. The Shaman and the chief had wanted to let Shao Xuan stay and realize that they weren’t as bad as the others had thought. Peki bu onların çabalarının sonucu muydu?

Bu Chun'u ölesiye kızdırdı.

It was fortunate that Shao Xuan had a bit of strength, or else…..

Ban Ling, who had put her all towards attacking Shao Xuan, shrunk away as her body shook from being shouted at by Chun. Step by step she retreated as her previous imposing manner was nowhere to be seen.

“Ö-ö-ö-özür dilerim!” Ban Ling apologized towards Shao Xuan, her voice sounded like she was crying.

"Shao Xuan mıydı? Çok üzgünüm, daha önce söylediğim sözleri timsahlara yem olarak kabul edin [şaka], lütfen ciddiye almayın." Said the previously outspoken man. Still filled with a feeling of awkwardness, he quickly turned around and ran back home. After a while, he returned while holding a leg of beef that was still dripping with blood. Bunu bir tür özür olarak Shao Xuan'a verdi.

Seeing this, the other people wanted to do the samething too.

O anda Chun'un yanında duran adam şöyle dedi: "Anne, şu anda en acil şey bu timsahların katilini bulmak." Speaking as he looked towards the other tribe members, his brown eyes calmly scanned the audience. “Shao Xuan is our tribe’s guest. In the future, if anybody dares to recklessly act against him, they’ll have to answer to me.”

Shao Xuan discovered, after the young man had finished speaking, that the surrounding people started to shiver. They were much more frightened than when Chun was scolding them.