Chronicles of Primordial Wars

CoPW 155 – Su Ay taşları.

Çeviren: Jon

Shao Xuan ate only a bit of the deer meat, giving the rest to Chacha, who preferred eating raw meat.

This deer should be similar to the ones found in the Flaming Horns tribe, as they seem to taste the same.

After seeing the bloody manner in which they ate, Shao Xuan felt that he had learned a lot about the people of this tribe.

That night, Chacha flew outside and found a large tree to nest on, while Shao Xuan slept in Chen Jia’s room. Chen Jia bunun yerine ailesiyle yattı.

Bu mevsimde, Drumming kabilesinin insanları uyumak için herhangi bir hayvan postu sermediler, bunun yerine doğrudan ahşap kalasların üzerinde uyudular. Through the little cracks and holes in the planks, the pools of water could be seen.

From underneath the house, the sounds of small crocodiles moving about were clearly audible.

With the windows open, moonlight entered the house. The wind blew through, bringing with it a wet chill and a muddy smell.

With tonight being the first night that Shao Xuan would sleep at a different tribe, an extremely novel feeling overcame him.

As he was thinking of today’s matters, as well as how the ancestor’s hides failed to mention the Drumming tribe, Fu Shi entered the room.

In his hands, Fu Shi was holding something that illuminated the room, its appearance was similar to a small lantern.

"Bu ne?" Shao Xuan merakla sordu.

At a closer glance, he discovered that it was actually a crystal about the size of a fist. Bu daha önce hiç görmediği bir şeydi.

“This is something that our tribe produces, the Water Moon stone.” Fu Shi kristali uzatarak cevap verdi.

Atanın hayvan derisinde Shao Xuan bu "Su Ayı Taşı" hakkında bir şeyler okumuştu, ancak yazılanlar o kadar belirsizdi ki az önce isminden bahsetmişti.

Shao Xuan could feel the energy within the crystal as he held it, it was similar to the fire energy. Zihnindeki totem alevi tepki vermedi ama alevin etrafına sarılan yumurta şeklindeki nesne bir kez parladı ve yavaş yavaş şekillendi.

The object took on the shape of a brown crocodile, wrapped around a white colored flame. Bir soğukluk hissi veriyordu.

Bu Davulcu kabilesinin totemi miydi?!

Kristal enerjiyi absorbe edemedi ve timsah totemi solarken Shao Xuan eşyaya bir kez daha baktı ve onu Fu Shi'ye geri verdi: "Çok parlak ve oldukça güzel."

Fu Shi boş boş baktı. This was the first time he had seen such a reaction. There were many people who, after looking at this stone, would either become extremely fond of it, or display their greed. When outsiders entered their tribe, the hosts responsible for them would show their hospitality and bring this stone out. After all, there were many people who didn’t like staying in the dark. By bringing out the biggest stone from their collection, they were able to test and see their guests true nature.

However, Shao Xuan had shown a lukewarm reaction towards it.

Could it be that he didn’t know how much this stone was worth?

"Bu taşla ilgilenmiyor musun? Kabilemizin ürettiği taşlar çok rağbet görüyor. Bu büyük parça, bu kadar çok şeyle değiştirilebilir!" Fu Shi abartılı bir şekilde kollarını genişçe açtı.

Since Shao Xuan was a being who had seen electric lights before, he actually didn’t have too much desire towards this rock. What interested him more was the exchange between tribes that the Shaman had mentioned earlier. Since Fu Shi had mentioned it again, Shao Xuan used this opportunity to question him about it.

“During the exchange, we will bring our stones to trade with other tribes. A small chunk of this can be exchanged for a lot of things!” Fu Shi bir kez daha açıkladı.

This stone was truly sought after in the other tribes. With only a small amount of them, it could clearly illuminate the dark night without the need for fire. Furthermore, this light wasn’t affected by the wind or water. This stone was even more prized in tribes that couldn’t stand the heat, thus explaining their worth.

Su Ayı taşı altına benziyordu, dolayısıyla Drumming kabilesi onu ticaret için çıkardığında karşılığında yüksek kaliteli taşlar, değerli şifalı bitkiler ve hatta çömlek bile elde edecekti. During every transaction, they would leave their tribe with a few chunks and return with many valuable items.
İlgilenen Shao Xuan dikkatle dinledi ve zaman zaman birkaç soru sordu. Kendi kabilesinin uzmanlığı hakkında konuşan Fu Shi de nişanlandı ve taşın üretimi hakkında daha fazla bilgi verdi. Ağzı gevşek değildi, sadece diğer kabileler tarafından zaten bilinen şeyleri açığa çıkardı.

Shao Xuan'ın nihayet Fu Shi'yi bırakması ancak gecenin ilerleyen saatlerine kadar oldu. Su Ay taşı parçasını da yanına aldı, sonuçta bu kadar parlak bir taşla nasıl uyuyabilirdi ki? Tehlikeye girildiğinde bu taşla saklanmak imkansız olurdu. Ancak gecedeki o kadar çok tehlike var ki, aynı zamanda bir korunma biçimiydi.

Çevresindeki herkesin evi karanlıktı. Eğer odası aydınlık olsaydı konumu çok belirgin olmaz mıydı?

Fu Shi, onlar konuşurken Shao Xuan'ın ne düşündüğünü bilmiyordu ama Shao Xuan hakkında zaten iyi olan izlenimi daha da gelişti. Odasına döndüğünde Fu Shi, Shao Xuan'ı karısına bile övdü, ardından Chen Jia'yı bir kez daha azarladı.

Ertesi gün Shao Xuan kanlı bir kahvaltı yaptı ve ardından dışarı çıktı.

Güneş çoktan gökyüzündeydi ve timsahlar dışarıda güneşin tadını çıkarıyorlardı.

Chen Jia'nın evinin dışındaki gölette üç timsah uzanıyordu. İkisinin gözleri ten rengi, diğerinin ise kahverengi gözleri vardı.

Chacha aşağı indiğinde onları bilerek korkutmuş ve göle geri koşmalarını sağlamıştı.

Gölete doğru koşarken Shao Xuan onların çığlıklarını duydu. Sadece ten rengi gözlü timsahlar ses çıkarırken kahverengi gözlü timsahlar sessiz kaldı.

Belki de onun çığlığını insanların duymasının zor olduğunu düşündü.

Shao Xuan başlangıçta tüm kahverengi gözlü timsahların böyle olduğuna inanıyordu, ancak kısa süre sonra komşunun havuzunda onların da diğerleri gibi ağladığını öğrendi. Fu Shi'nin havuzundaki sadece bir istisnaydı.

Bu nedenle Shao Xuan, hemen yanında duran Chen Jia'ya sordu.

Konu Shao Xuan'a gelince Chen Jia biraz tuhaftı. Babası ona Shao Xuan'ın hırsızlık hakkında hiçbir şey bilmediğini ve Su Ayı taşına bile ilgi duymadığını söylemişti! Shao Xuan'ın hayatını kurtardığı gerçeğini de ekleyen Chen Jia, yaptıklarından gerçekten utanıyordu.

"O bağırmıyor!" Chen Jia belirtti.

“Ağlamıyor mu?!”

"Tr. Doğduğundan beri ses çıkaramıyordu. Annem onun dilsiz doğduğunu söyledi, çok acınası bir durum. Bu yüzden ona her zaman en iyi eti verirdik."

Kabilede yaşarken Shao Xuan gece kırlangıçlarının çığlıklarını duyabiliyordu. Kıdemli totem savaşçıları dışında kimse bunu yapamazdı. Ve şu anda Shao Xuan timsahın çığlığını duyabiliyorken Chen Jia duyamıyordu. Fu Shi ve Ping orta düzey totem savaşçılarıydı; bu onların gözlerinden anlaşılıyordu. Chen Jia ile karşılaştırıldığında gözleri daha sarıydı, bu da Davulcu kabilesinin bir özelliğiydi.

Kıdemsiz ve orta düzey totem savaşçıları bunu duyamıyordu. Ve kıdemli savaşçıların da bunu yapıp yapamayacağını bilmiyordu.

Chacha göleti terk ettikten sonra kahverengi gözlü timsah güneşin tadını çıkarmaya devam etmek için bir kez daha sudan dışarı çıktı.

Bu sırada birisi koşarak geldi.

“Chen Jia, baban içeride mi?” Adam sordu.

"Evin içinde."

“Fu Shi, acele et ve dışarı çık!” Yabancı bağırdı.

"Ne oldu?" Fu Shi dışarı çıkarken sordu.

"Benimle gelmelisin, şefin söylemek istediği bir şey var!"

Onun ciddi ifadesini gören Fu Shi, ciddi bir şeyin olduğunu anladı. Hiç tereddüt etmeden aceleyle adamla birlikte oradan ayrıldı.

Ayrılmadan önce Chen Jia'yı uyardı, "Her yere koşmayın! Eğer yaparsanız sizi öldüresiye döverim."

Chen Jia isteksizce kabul ederek dudağını kıvırdı.

Ping evde değildi ve bu yüzden evde yalnızca Shao Xuan ve Chen Jia kalmıştı.

Shao Xuan komşu evlere baktı ve birçok insanın çağrıldığını gördü. Açıkçası bu büyük bir olaydı.

“Kabilede ne oldu?” Shao Xuan sordu.

"Bilmiyorum. Bu mesele muhtemelen Su Ay taşlarıyla ilgilidir." Chen Jia yanıt verdi.

Dün geceki konuşmayı düşünen Shao Xuan, "Birinin bazı parçaları çaldığını mı söylemek istiyorsunuz?" diye sordu.

"Evet. Her yıl bu zamanlarda benzer bir olay olurdu. İnsanlar gidip taşları çalmadan önce biz taşları çıkarana kadar beklerlerdi." Chen Jia öfkeyle dişlerini gıcırdatarak cevap verdi. Çalınan taş pek çok eşyayla değiştirilebilirdi!

“Taşları çalmaya gelenler kimler?” Shao Xuan sordu.
"Birçoğu diğer kabilelerden hırsızlar. Bu hırsızlar her geldiğinde, çalınan taşların miktarı büyük ölçüde artmaya devam ediyor. Hepsi ölmeli!"

In the afternoon, Fu Shi hurried home holding a stone tool, warning the two of them not to wander around.

"Aşiret, Şehit Aşiretinden hırsızları tespit etti. Güvenliğimizi artırıyoruz. Bu gece aşiretin korunmasından ben sorumluyum, o yüzden geri dönmeyeceğim. Sakın bu evden ayrılmaya cesaret etmeyin!"

When he finished speaking, Fu Shi left once again.

Throughout the whole tribe, many people were like him, wielding stone tools and hurriedly going out. Every one of them wore a grave expression on their face, with eyes letting out a murderous light.

After Fu Shi went away, Shao Xuan asked Chen Jia, “What are the Martyr tribesmen like?”

Chen Jia surprisingly displayed fear and hatred on his face.

"Şehit aşiretinin insanları delidir. Hedeflerine ulaşmak uğruna ellerinden geleni yaparlar... Ölümden korkmazlar... Son derece hızlıdırlar..."

Hearing Chen Jia’s chaotic explanation, Shao Xuan surmised that these tribe members resembled martyrs. Odaklanabilecekleri tek şey görevleriydi. Başka hiçbir şey umurlarında değildi.

This group of lunatics weren’t close to the Drumming tribe, and they didn’t frequently interact with one another. Only, every time they appeared, they brought a reign of terror. And this time, the Martyr tribe was targeting the Water Moon stones.

Because the Drumming tribe had found traces of the Martyr tribe, everyone was extremely tense, to the point of even losing all appetite.

Ping ve Chen Jia fazla yemek yemediler. After dinner, Ping went to deliver some food to Fu Shi, leaving Chen Jia to obediently stay at home.

However, Chen Jia was not someone that would patiently stay at home and wait. When other kids arrived, he quickly joined them, discussing their own plans as they left.

And so, the only one left inside the house was Shao Xuan.

Though the night sky was dark, it wasn’t completely pitch black.

Shao Xuan sat on the wooden planks, dangling his legs over the edge of the floor, allowing his feet to touch the water.

The water rippled as a shadow swam closer to Shao Xuan.

Kahverengi gözlü timsahtı bu.

It showed no traces of fear as it swam towards Shao Xuan. Daha doğrusu onu merak ediyormuş gibi görünüyordu.

After thinking for a while, Shao Xuan stuck his hand out to lift the crocodile up.

He noticed that its toes were connected in a weblike manner. Compared to the other two crocodiles, it was slimmer. The manner in which it crawled and swam in the water was much nimbler. Apart from its inability to cry, it was perfectly healthy.

The crocodile didn’t squirm or run after being lifted up, but obediently stayed still.

It’s temper truly was better than that of the tan-eyed crocodiles.

After observing it for a while, Shao Xuan then put the crocodile back into the water.