Chronicles of Primordial Wars

Bölüm 134: İşbirliği

Çeviren: Sunyancai

Grup büyüktü ve bu gruptaki savaşçılar kendilerine eşlik eden canavarları çok merak ediyorlardı.

Sezar gruba ilk kez eşlik ettiğinde herkes tedirgin olmuştu ama artık ona alışmışlardı. Bu kez grupta bu kadar çok hayvan varken gururla gösteriş yaptılar çünkü bu kadar çok canavarla ava çıkan ilk grup onlardı.

Ancak dağı aşıp ilk sığınağa ulaştıktan sonra, bu kadar çok canavarın onlara eşlik etmesinin kendileri için iyi olmadığını fark ettiler çünkü çok daha az av alıyorlardı.

Shao Xuan onları aynı anda bir araya getirmedi; biri Mai, diğeri Qiao tarafından yönetilen iki gruba ayırdı. Mao, Mo Er ve Lei kendi canavarlarıyla birlikte Mai'nin grubundaydı. Ah-Yang ve Ah-Guang, Qiao'nun grubundaydı.

Shao Xuan'a gelince, onun önceliği bu canavarların performansını kaydetmek ve kayıtları Şaman'a teslim etmekti.

Dolayısıyla Shao Xuan, bir dereceye kadar öğrencilerin performanslarını inceleyen bir sınıf öğretmeni olarak çalıştı ve bu "ilkokul öğrencileri" grubu olağanüstü performans göstermek için her türlü çabayı gösterecekti.

Bu tuhaf yere ilk gelişleri başlangıçta onları fazla temkinli yapmaya yöneltti, ancak birkaç gün sonra kendilerini alıştırdılar ve avlanma konusunda özgür hissettiler.

Üç gün sonra, av grubu mağaraya döndüğünde, Shao Xuan hayvan derisi rulosuna yazdı ve diğerleri sonuçları öğrenmek istedikleri için ona baktılar. Ancak Shao Xuan onlara göstermedi ve gösterse bile anlamazlardı.

Kayıtları okuyamadıkları için dolaylı olarak Shao Xuan'a sormak zorunda kaldılar.

"Kardeş Xuan, performansımız hakkında ne düşünüyorsun?" Ah-Yang ve Ah-Guang ondan bilgi almak için gönderildi.

"Fena değil." Shao Xuan başını kaldırmadı, ancak hayvan derisi rulosuna başkaları tarafından anlaşılmayan bazı semboller yazmaya devam etti.

“Fena değil” diyerek ne demek istedi? Memnun muydu, yoksa tatminsiz miydi?

Bir süre birbirlerine baktılar.

"Kendimize meydan okuyabileceğimizi düşünüyorum." Sonra aralarında en büyüğü olan Lei dedi.

Yay hayvanlarını, dev tapirleri ve dev boynuzlu geyikleri her gün yakalamak onlar için zor olmadı. Kabiledeki savaşçıların çoğunluğu, ciddi bir yaralanmanın av görevinin zorluğunu ve güçlerini kanıtladığına inanıyordu. Bu sonuç Şaman'a gösterileceği için daha fazla başarı elde etmek için çok çalışmaları gerekiyordu. Yaralanmak çok da önemli değildi.

"Ne yapmak istiyorsun, dev boynuzlu geyik sürüsünde mega boynuzlu geyiği yakalamak mı istiyorsun?" dedi Mao ironik bir şekilde.

Lei başını salladı ve şöyle dedi: "Mega boynuzlu geyiklerin sayısı o kadar çok ki bunu yapmak çok zor."

“Gölde yeni bir Diken Kara Rüzgar olduğunu duydum.”

"Sadece geceleri çıkıyor."

“Ne avlamak istiyorsun?”

"Bir gergedan mı?"

"Diğer hayvanlar!" Tartışmaya Ah-Yang ve Ah-Guang da katıldı.

"Katran çukurunun yakınında dev bir ayı var!"

…

Hangisini yakalamak için meydan okumaları gerektiğini tartıştılar.

Mağaradaki kavga Shao Xuan'ın başının ağrımasına neden oldu. Elini salladı ve tartışanlara, “Susun, susun” dedi.

Bir anda sessizleştiler ama çok geçmeden Shao Xuan bir şeylerin ters gittiğini hissetti. Yukarıya baktığında büyük bir gaganın kendisine doğru geldiğini gördü.

Shao Xuan: “…”

Büyük başlı kuşu kovdu ve "Ben senden bahsetmiyorum, sen de git" dedi.

Geçtiğimiz günlerin gözlemlerine göre Shao Xuan, az önce tartıştıkları canavarların artılarını ve eksilerini analiz etti. Shao Xuan, "Gerçekten kendinize meydan okumak istiyorsanız o ayıyı yakalamayı deneyebilirsiniz ama bir planınızın olması gerekir. Yalnızca yaşayanlar için anlam vardır."

Onlara nelere dikkat edilmesi gerektiğini hatırlatması gerekiyordu. Aksi takdirde, kendilerini fazla tahmin ettikleri için hayatlarını kaybedeceklerine dair kendilerine aşırı güvenirler ve Shao Xuan, onların ölümlerini Şaman'a bildirmekte zorluk çekerdi.

Dev ayıyı yakalamak için işbirliği yapmak zorunda kaldılar. Sadece bir veya iki tanesi ayıyı yenemedi çünkü o çok vahşi bir canavardı.

Ah-Yang ve Ah-Guang'ın tuttuğu iki hayvan, birbirleriyle sürekli kavga ederek birlikte büyüdüler. Büyüdükten sonra da evde birbirleriyle savaşmaya devam ettiler, ancak dış düşmanları yenmek için işbirliği yaptılar. Birbirleriyle ilgili zımni bir anlayışa sahiptiler. Ayrıca kendilerini korumayı da öğrendiler.
Kabileden ayrılmadan önce Ah-Guang'ın tuttuğu phorusrhaco'lar, avını arkadan değil tek taraftan kovalamayı öğrenmişlerdi, çünkü eğer arkadan gelirse kolaylıkla tekme yiyebilirdi. The beast raised by Ah-Yang also learned to be more flexible in avoiding attacks. This was why these two outperformed the other beasts in the tribe. Their cooperation in the following few days was obviously successful.

Two days later, they left for the tar pit together.

To help them, Mai and Qiao did not take the others to go hunting, but were hidden in the surrounding in case of accidents. This way, they could come out and help them immediately.

Shao Xuan let Caesar help them and take action if necessary.

"Ah-Xuan, neden onlara yardım etmiyorsun?" Lang Ga asked Shao Xuan, who hid himself in another tree.

"Her şey onlara bağlı." dedi Shao Xuan. Şamanın niyeti buydu. He asked Shao Xuan to pay attention to them, and help them with Caesar if necessary.

Thinking of the talk with the Shaman, Shao Xuan sighed and whispered to himself, “This old liar is always asking me to do many things.”

"Ne?" Lang Ga was just paying attention to what was happening over there, and did not hear what Shao Xuan had said.

"Hiçbir şey, bugün iyi iş çıkardıklarını söyledim."

When Shao Xuan and Lang Ga were talking, Chacha called out in the sky, which meant that they had started taking actions.

In terms of strength, they were outperformed, and would be defeated even in a group fight, so they had to rely on tactics to defeat it. According to their tactics, they would provoke the giant bear, lead it to the tar pit, and then knock it down.

Shao Xuan bulunduğu yerden ormanda neler olduğunu göremiyordu ama ayının aktif olduğu yerin yakınında Mai ve diğerleri nöbet tutuyordu. Yanlış bir şey olursa ıslık çalarlardı.

After a while, Shao Xuan heard a loud roar, and felt the trees next to him shaking. Çok geçmeden ayak sesleri duyuldu. They were heavy, but fast steps, so that you could not identify them if you didn’t pay attention.

Such loud and fast footsteps were mixed with a lot of other sounds of footsteps, such as the sound made by hoofs.

Vızıltı!

A figure rushed out, it was the beast raised by Ah-Yang.

It was followed by the phorusrhacos and Lei’s Meng.

These three rushed out of the woods, and then ran in three different directions.

The moment the giant bear almost caught up with his prey, he paused. And then he continued to chase the phorusrhacos, but unfortunately there was still a small distance.

With big feet, the phorusrhacos could still run very fast through the tar pit area. Bölgeye koştuktan sonra çenesini şiddetle hareket ettirdi, büyük ağzı oyuktu, bu yüzden ağzını kapattığında yüksek bir şaplak sesi çıkarıyordu.

Every time when it got excited, it made such a noise.

At the moment, even those who did not know about this kind of animal, could feel it was laughing at the giant bear, let alone the bear itself.

The giant bear lingered on the edge of the tar pit area, and roared towards the beasts in the area. The fact that every time the people or the beasts it chased after would go there made it furious. But it could do nothing but only walk on the edge to threaten them. Those that broke into its territory and even boldly ate its food should be bitten to death!

After walking for a while, the bear felt bored and intended to leave. O anda bir mağara aslanı ortaya çıktı. Although the cave lion was very small in its eyes, it hated it a lot, for the cave lions often snatched food away from it. Tüm aslan mağaralarının lanetli olduğu sanılıyordu!

Dev ayı kükreyerek ona doğru koştu. Unexpectedly, just like the big-mouth bird, the cave lion ran into the tar pit area, but did not get stuck.

Yüksek bir kükreme duyuldu.

The giant bear stood up, hoping to frighten them with a roar and look down on this group of dregs that always ran away!

Ayı, av grubunu buraya kadar kovaladığında, bu dev ayı gücünü göstermek için dimdik durur ve sanki tüm ormanı yok edecekmiş gibi kükrerdi.

Lei, Mao, and Mo Er entered the tar pit area from another path. Standing there, they threw stones to the bear to further irritate it, rather than hurt it.

Chacha also joined them in attracting the attention of the giant bear, so that it would focus on what happened in front or above him.

And when the bear was roaring at those in the tar pit, a figure appeared quietly behind it, and and quietly crept closer.
When there was a suitable distance between them, it instantly accelerated towards the bear.

The furious bear did not expect there to be a daring beast behind it. It was used to standing next to the pit to roar at the hiding prey, but this time, it got trapped.

Kükremesi etraftaki sesleri gizledi. When it felt the ground shaking, it knew something behind it was rushing to it. It turned around but had no time to run away, so its belly suffered a hit.

In spite of the hit, it struck the beast that rushed against it with its claw.

Si Ya was hit away by the bear, and rolled on the ground for a long distance.

The bear paid full attention to Si Ya and tried to keep the balance, when a gray figure flashed close. Tekrar vuruldu. The strike was close to its chest, and more powerful.

Yine kükrüyordu.

Bu bir endişe ve korku çığlığıydı. It knew where he would fall, and would lose its life in the pit, like the beasts and the ferocious beasts in the woods.

Bang!

The huge figure smashed into the tar pit, splashing countless sticky tar.

Seeing it falling into the pit, everyone felt relieved.

Mao, Si Ya'daki yaraları kontrol etmek için dışarı koştu. The hit of the bear’s palm left Si Ya a few deep marks, but for him, the injury was not so serious.

“Nothing serious, let it go back to rest for some time. The wound will heal up soon, for the marks were not deep.” Mai ona baktıktan sonra şöyle dedi.

Si Ya still felt faint, and fell to the ground, groaning. As the strongest one among the several beasts, it never suffered such a slap.

None of them got serious injuries, and they then looked at the bear in the tar pit. Herkesin hala devam eden bir korkusu vardı.

Thanks to Caesar’s strike, the bear fell into the tar pit directly. Otherwise Si Ya might have been killed by the bear.

Yanlarında çim ipi getirmişler. If Si Ya had accidentally rushed into the tar pit, they would have used the rope to save it. Unexpectedly, the bear looked bulky, but was very flexible.

This made everyone understand that sometimes the plan was only something ideal, and something unexpected could also happen.

“We should be more cautious while making a plan in the future.” dedi Shao Xuan.

"Evet." Diğerleri de kabul etti.

Looking at the bear gradually falling down, Mai told everyone to leave, for it was no use staying here.