My House of Horrors

Çevirmen: Lonelytree Editör: Millman97

"Bu gece seni rahatsız ettiğim için özür dilerim, erken dinlen." Chen Ge oyuna o kadar odaklanmıştı ki saatin bu kadar geç olduğunu fark etmemişti.

"Gerçekten şimdi mi gidiyorsun? Neden burada bir gece kalmıyorsun? Yatağımda fazlasıyla yer var." Fan Chong yatağının üzerindeki buruşuk kıyafetleri kaldırdı.

"Teşekkür ederim ama yine de yarın iş için Perili Evimi açmam gerekiyor." Chen Ge bu nazik teklifi reddetti ve ayrılmaya hazırlandı. "Oyunu oynarken bazı tuhaf olaylar yaşandığını söylediğini hatırlıyorum. Oyundaki şeyin ortaya çıktığını hissettin, değil mi?"

Fan Chong ve Fan Dade bir bakış paylaştı. İkisinin de kafası karışıktı. Oynarken, fon müziğini kapatıp ekrandan olabildiğince uzaklaştıktan sonra bile hâlâ korkuyorlardı. Ancak Chen Ge'nin oynadığını gördüklerinde korkunun kaynağı oyunun kendisinden oyunu oynayan kişiye geçmişti. Bu onlar için ilk defa oluyordu.

Kardeşler nasıl açıklayacaklarını bilmiyorlardı ve konuyu başka yöne çeken Fan Dade oldu. "Muhtemelen psikolojik bir şey. Şimdi düşünüyorum da, oyundaki bir şey nasıl gerçek hayata dönüşebilir?"

"Dikkatli olmanın hiçbir zaman zararı olmaz. Bu oyunda gerçekten de tuhaf bir şeyler var, bu yüzden oyunu yalnızca gün ışığı olduğunda oynamanızı öneririm." Chen Ge, Fan Chong'a birkaç şey anlattı ve başka sorun olmadığından emin olduktan sonra oradan ayrıldı.

"Patron Chen, burada taksi bulmak zor, seni eve bırakmama ne dersin?" Fan Chong onun peşinden koştu. Chen Ge'nin oyun yeteneği onu çok etkilemişti ve Chen Ge'ye sormak istediği birçok şey vardı.

"Teşekkür ederim ama iyi olacağım." Oyunu oynadıktan sonra Chen Ge'nin Fan kardeşlerle ilişkisi büyük ölçüde gelişti.

"Li Wan Şehrinde geceleri taksi yok; araba hizmeti almak için Doğu Jiujiang İş Merkezine yürümeniz gerekecek." Fan Chong çekmecesinden bir anahtar çıkardı. "Neden e-bisikletimi almıyorsun? Yarın New Century Park'ı ziyaret etmeyi planlıyorum, o zaman bisikleti geri verebilirsin."

Chen Ge bu sefer reddetmedi ve Fan Chong'dan anahtarı aldı. "O halde sana teşekkür edeceğim."

Kapıyı açan Fan Dade ve Fan Chong, Chen Ge'yi merdivenlerden aşağı doğru yürüttüler. Bütün alan karanlıktı ve yalnızca Fan Dade'in evinde ışık vardı.

“Neden bu yerleşim bölgesinde bu kadar az sakin var?” Chen Ge, Fan Dade'in kapısında kötü ruhları kovmak için bir ayna bulunan komşusunu düşündü.

"Burası çok izole ve trafik uygun değil. Taşınmayı göze alabilenler çoktan taşındı." Fan Dade, Chen Ge'yi e-bisiklete götürdü. "Yolda dikkatli ol, yarın görüşürüz."

Chen Ge elektrik sayacını inceledi ve ayrılmadan önce kardeşlere tekrar teşekkür etti. Bir süre sonra Fan Chong'un evinin ışıkları da söndü ve her yer karanlığa gömüldü.

Doğu Jiujiang kesinlikle tüyler ürpertici. Chen Ge bakmak için geri döndü. Bu akşam oyunda işaret edilen yerleri ziyaret edeyim mi?

Chen Ge bunu düşündükten sonra bu düşünceden vazgeçti. Bunu daha planlı bir şekilde yapmalıyım. Fan Chong tüm tehlikeli bölgeleri belirledikten sonra kontrolden çıkan kapıyı aramaya başlayabilirim.

Li Wan Şehri'nden çıkıp New Century Park'a ulaşması neredeyse bir buçuk saat sürdü. Chen Ge'nin gergin sinirleri Perili Ev'e girdikten sonra nihayet rahatladı. Uyku dürtüsüne direnen Chen Ge, sırt çantasını personelin dinlenme odasında buldu ve yeraltı senaryosuna girmek için çelik kapıyı açtı.

Son sınıfta oturan Chen Ge, kayıt cihazını çalıştırdı ve Men Nan'ı serbest bırakmak için çizgi romanı açtı. Chen Ge'nin dizlerinden biraz daha uzun olan çocuk kitaptan sürünerek çıktı ve Chen Ge'ye biraz kırgınlıkla baktı.

Chen Ge utançtan öksürdü. "Bunlar nasıl?"

"Ne zaman geri dönmeme izin vereceksin! Üçüncü Hasta Salonu'nun kapısının kırık camını kimse tamir etmezse çok korkunç şeyler olacak!" Men Nan bir yetişkin gibi konuşuyordu ama sevimli yüz Chen Ge'ye ciddi bir şekilde bakıyordu.

"Ne olacak?"
"Üçüncü Hasta Salonu'ndaki kapı zaten kontrolden çıkma belirtileri gösteriyor. Benim baygın olduğum dönemde kapının ardındaki dünya, kapının dışındaki dünyayla yavaş yavaş örtüşüyordu! Birbirlerini etkiliyorlar ve onları kendi haline bırakırsak kapı bir daha asla kapanmayacak. Kapının arkasındaki olumsuz duygular gerçek dünyaya taşacak." Men Nan, sorunun ciddiyetini Chen Ge'ye açıklamak için elinden geleni yaptı.

"Kapının ardındaki olumsuz duygular gerçek dünyaya mı taşacak?" Chen Ge oyunda gördüğü senaryoları düşündü. Küçük kasaba hayaletler ve çılgın katillerle doluydu; herkes delirmişti.

"Evet, kapı çok uzun süre açık bırakılırsa yavaş yavaş etrafındaki her şeyi etkileyecektir." Men Nan sandalyeye sürünerek çıktı. İnsanlarla konuşmaktan nefret ediyordu. "Kapı yakınında olanlar etkilenecek. Önce insanın susması, hayata karşı ilgisini kaybetmesi gibi psikolojide ufak bir değişiklik oluyor. Sonra alışkanlıklar değişecek; mesela eskiden yüzde doksan pişmiş biftek severdi ama şimdi yüzde otuz pişmiş, sonra tamamen pişmemiş bifteği tercih ediyor."

Men Nan normal bir insanın nasıl yavaş yavaş delirebileceğini anlattı.

“Bu süreç geri alınabilir mi?” Chen Ge, Li Wan Şehrindeki kapının çoktan kontrolden çıktığını biliyordu. Bu kez sadece hayaletlerle değil, aynı zamanda yozlaşmış insanlarla ve kapının ardındaki canavarlarla da karşı karşıyaydı.

"Aklıma gelen en iyi yöntem, kapının kontrolünü kaybetmemesini sağlamaktır. Elbette onlara teker teker danışmanlık yapacak iyi bir terapist bulabilirsiniz." Men Nan ipuçları veriyordu. Geri dönmeyi çok istiyordu ama Chen Ge'nin fiziksel dövüşünde sahip olduğu hayaletleri yenemedi. Bu, Üçüncü Hasta Salonu'ndan ayrılmak için kandırılmış gibi hissetmesine neden oldu.

“Kontrolü kaybeden bir kapı artık kapatılamaz mı?” Chen Ge'nin kendi planı vardı ve her zaman sakinliğini korudu.

"Olayların sırası konusunda emin olmalısınız. Bir kapının kapatılamadığı için kontrolden çıktığı söyleniyor," diye cevapladı Men Nan üzgün bir şekilde.

"Kapıyı iten bile kapatamıyor mu?" Chen Ge sandalyeye yaslandı. Oldukça üzgündü. Orijinal planı Li Wan Şehrindeki kapıyı bulmak, kapıya girip Xiao Bu'yu bulmak ve makul bir yöntem kullanarak Xiao Bu'yu kapıyı kapatmaya ikna etmekti.

"Kapıyı iten kişinin kapıyı kapatma gücü olabilir, ancak bu her itici için farklıdır çünkü herkesin farklı güçlü ve zayıf yönleri vardır." Men Nan bunu söylediğinde gözleri daha da karardı. Gizlice kaçmamasının nedeni dövüşçü tipi olmamasıydı. Üçüncü Hasta Salonunun kapısında olsa bile Zhang Ya'nın dengi değildi, bu yüzden itaatkar bir şekilde çizgi romanın içinde kalıyordu.

"Sana bildiğim her şeyi anlattım. Daha fazlasını sorsan bile sana cevap veremem." Men Nan, Chen Ge'nin sorusunu beklemeden ona açıkça baktı ve şöyle dedi, "Bir kapının kontrolden çıkması gerçekten korkutucu. Yakında geri dönmem gerekiyor. Kapının arkasında ben olmazsam, Batı Jiujiang eninde sonunda Doğu Jiujiang'a benzeyecek."

"Batı Jiujiang eninde sonunda Doğu Jiujiang'a benzeyecek mi? Doğu Jiujiang'ı biliyor musun?" Chen Ge şaşırmıştı. Konuşmalarında bir kez bile 'Doğu Jiujiang' kelimesini gündeme getirmemişti.