Chronicles of Primordial Wars

Bölüm 38: Hazırlık

Çeviren: Sunyancai

Shao Xuan, eski Ke'nin kılıcını odasındaki yeni yapılmış taş masanın üzerine koyarken Caesar, ondan en az iki metre uzakta duran kılıca dik dik bakarken dişlerini gösterdi. Sezar kılıcı kokladığından beri son derece ihtiyatlı davrandı ve gözleri son derece tetikte olduğunu gösteriyordu, çünkü her zaman kılıçtan uzak durmuş ve asla yakınına gelmemişti.

Shao Xuan reached out his hand to touch the sabre’s body, which was not the same cold feeling as normal stone knives. It had been decades, and the intense ferocious aura of the sabre finally settled down. After thousands of times’ polishing, the knife became smaller in size because of the abrasion. The blade was full of small dents once, but it became smooth and sharp again after old Ke re-polished it.

Shao Xuan sighed slightly and he used a leather bag to carefully cover the sabre. He did not expect old Ke to give him such a precious sabre, without caring about that he might lose it.

After placing it aside, Shao Xuan took out a piece of stone plate. The stone that it was made from was not of good quality, and Shao Xuan was merely using it as a writing board. He had been keeping record on how many stone tools he needed to craft and how many had already been completed.

Shao Xuan, mızrak uçları ve ok uçlarının yanı sıra, canavarları çeldirmek için uçan zincirler olarak kullanılabilecek, avlanmak üzere birkaç taş top yapmayı planladı.

For the next three days, Shao Xuan had been stone crafting in old Ke’s place and he was there listening to old Ke’s hunting stories.

Old Ke did not brag about his glorious days, and Shao Xuan did not ask further. He assumed that old Ke would tell his legends when he wanted to.

After they were finished with the work, old Ke asked Shao Xuan, “Do you know why people in the mountainside district rarely go fishing?”

Bu Shao Xuan'ın da merak ettiği bir şeydi, insanlar balık tutmanın kolay olduğunu fark ettiklerine göre, neden bu kadar çok insan avlanmak için hayatlarını riske atmaya bu kadar istekli olsun ki?

To be honest, pulling out fish was quite simple, so one would not go through much trouble as long as they mastered the tactics in it. Besides, as far as Shao Xuan knew, not every person in mountainside district had sufficient food.

Ancak gerçekte Shao Xuan, etrafta yürümekte zorluk çeken yalnızca birkaç yaşlı adamın dağdan aşağı inip balıkçı ordusuna katıldığını görmüştü. None of the kids living up there went fishing, let alone those warriors, except for those guards by the riverside. Basically no one would try to snatch the fish from people in the mountain foot district.

Old Ke raised up his hand and stared afar through the window. From that direction, the mountains afar could be seen.

"Gelenek gereği," dedi yaşlı Ke, "dokuz yüz yıl önce Şef ve Şaman, engelli olmadıkları sürece tüm savaşçıların ava gitmesi gerektiği yönünde bir tavsiyede bulundular. Yiyecek yeterli olsa bile kimse rahat bir hayata kendini kaptırmamalı. İnsan asla gevşememeli ve kendini geliştirmek için mümkün olan her yolu denemelidir!"

It was never easy for totemic warriors to improve their strength. Dışarıda avlanırken, birinci seviye savaşçılardan orta seviye savaşçılara kadar kendilerini geliştirmek için binlerce ölüm kalım mücadelesine girmeleri gerekiyordu. However, it would be extremely difficult if they wanted more progress. For warriors like Mai needed to be prepared to lose their lives every time they went hunting outside.

Dağın tamamı içinde, dağın eteğinde yaşayan insanlar yetenek açısından en zayıf olanlardı; bu da onların kabilenin nispeten daha gevşek grubu olduğu anlamına geliyordu. But even so, every time when hunting, Shao Xuan had not seen a single face of reluctance. Everyone was so positive, even when they already had enough fish to support their living.

Many warriors living up in the mountain would never allow their kids to come down the mountain for fishing. Perhaps they did not want their kids to have the concept of “obtaining food is easy”. From the admonition that passed down through generations, all they needed to know was that they had to take risks to obtain food. To earn food and clothes, one had to put himself into danger and fight against those fierce animals in the forest.

Baskı, gelişmenin tek motivasyonuydu.
“Those warriors who had not been tested by hunting are no true warriors!” yaşlı Ke özetledi.

Kulağa zalimce geliyordu ama oldukça anlaşılırdı.

Shao Xuan, mağaranın arkasındaki duvarda gördüğü freski ve son cümleyi düşündü: "Bir gün, önceki topraklarımıza döneceğiz. Zafer hâlâ ateşte ve Kavurucu Boru'nun ateşi asla söndürülmeyecek."

Yaşlı Ke'nin evinden ayrılıp kendi kulübesine döndükten sonra Shao Xuan, bugün yaptığı taş aletleri saydı, ayırdı ve diğer taş aletleri sakladığı yere yerleştirdi.

Shao Xuan'ın kendisi için yaptığı ok uçları, Lang Ga için yaptığı ok uçları ile aynı değildi. Bu ok uçları daha aerodinamik gövdelere sahipti ve kanatlar daha çok düz şeritler gibi görünüyordu. Aside from those, Shao Xuan crafted a few three-winged arrowheads. Eğitim amaçlı taş aletlerin aksine, Shao Xuan, kabiledeki tüm av savaşçılarının bir geleneği olan, av gezisinde yanına almayı planladığı her taş alet parçasının üzerine adını kazımıştı.

After sorting out the stone tools, Shao Xuan noticed that Caesar was yawning as he squatted there with his ears droopy. He was not spirited at all, and at first sight one would see him as a lazy dog lying in front of his own door. No wonder that Lang Ga and the others would just ignore him these days, instead of seeing him the same way as they saw game. Animals like Caesar were not challenging enough, and they certainly had no interest towards a wolf who had lost his wild nature.

However, how should he deal with Caesar while he’s gone hunting? Yirmi günden fazla sürecekti!

Leaving him home was not an option, and Shao Xuan would not feel comfortable if there was no one to look after him.

Onu yukarı gönderip Şaman'ın iyiliğini mi isteyeceksiniz? No, that old wizard could barely look after himself when he got busy.

Shao Xuan, Sezar'ı yetimler mağarasına geri gönderip göndermemeyi bile düşündü, ancak biraz düşündükten sonra bu fikirden vazgeçti, çünkü Sezar mağarada kalırsa tamamen disiplinsiz olurdu ve oradaki hiçbir çocuk onun davranışlarını kontrol edemezdi.

He thought of several people who might be able to take care of Caesar, but finally, Shao Xuan decided to ask old Ke to be his guardian. Also, Caesar would be obedient at old Ke’s place.

Since Shao Xuan had been learning from old Ke for such a long time, Caesar became quite familiar with the place. What’s more, Shao Xuan believed that old Ke would be good to Caesar.

So, three days after the previous hunting team came back, the other team prepared to set off.

Yaşlı Ke'nin kılıcını ve kendisi için yaptığı taş aletleri taşıyan Shao Xuan, Sezar'ı orada bırakmayı planladığı için yaşlı Ke'nin evine doğru bir yol aldı. Aside from Caesar, Shao Xuan left plenty of fish and meat. Caesar was growing fast, and he ate more every day.

“Now be good and stay with old Ke. I’ll pick you up once I return.”

Shao Xuan could still hear Caesar’s whine as he carried his equipment and climbed up the mountain. He sounded pretty pitiable… He was more like a dog…

Lang Ga ile daha önce yapılan anlaşmaya göre, önce Shao Xuan'ın onun evine uğraması gerekiyordu, ardından Shao Xuan'ı dağın zirvesine götürecek kişi Lang Ga olacaktı. Before the hunting team set off, there was a gathering. Shao Xuan was unfamiliar with many rules and procedures, so he had to be guided by someone, or else he could easily make mistakes.

By the time Shao Xuan arrived, Lang Ga was already waiting at the door, with quite a few big animal-skin bags full of tools and equipment.

"Hadi gidelim." Lang Ga carried the bags and walked in the front.

Birçok kişi Shao Xuan'ı Lang Ga ile birlikte dağa tırmanırken gördü. İnsanlar onu gördüklerine oldukça şaşırdılar çünkü kimse Shao Xuan'ın bu sefer av ekibine eşlik edeceğini beklemiyordu.

“Ah-Fei bizimle değil mi?” Shao Xuan, Lang Ga'ya sordu.

Shao Xuan had seen Fei’s figure, but he noticed that Fei did not carry any equipment, nor was he heading up the mountain. Aslında Shao Xuan'a öfkeyle baktı.

"Ah, o." Lang Ga fısıldadı, "Son av görevinde, bu çocuk bir emre uymadı ve olay çıkardı. Bu yüzden Mai ve diğerleri onun bu göreve katılmasını yasakladılar ama düşünmesi için onu evde bıraktılar. Düşüncesi tatmin ediciyse belki üçüncü göreve katılabilir. Ama her neyse, bu sefer gidemez. Bu yüzden av ekibindeyken emirlere uymayı unutmamalısın Ah-Xuan."

"Anlaşıldı." Shao Xuan cevapladı.
Ang ve Lang Ga'nın arkadaşları olan birkaç savaşçıyla tanıştılar ve hep birlikte dağın zirvesine çıktılar.

Toplantı geçen seferki ritüel töreniyle aynı yerde yapıldı ancak bu kez ateş tamamen yakılmadı.

Gri bir pelerin giymiş Şaman, elinde bir sopayla ateş çukurunun yanında durmuş, Şef Ao ile konuşuyordu. Shao Xuan ona baktığında Şaman da ona baktı. Kalabalığın içinde Shao Xuan'ı gördükten sonra Şaman belli ki biraz şaşkına dönmüştü. Görünüşe göre bu sefer Shao Xuan'ı hatırladı ve Shao Xuan'ın da bu av görevine katılmasını beklemiyordu.