Chronicles of Primordial Wars

Bölüm 106: Bunun bir seçenek olduğu ortaya çıktı!

Çeviren: Sunyancai

Düdük karda ve rüzgarda uzaklara gitti.

Shao Xuan'ın düdüğüyle birlikte birçok kişi meraklı ve kafası karışmış görünüyordu çünkü Shao Xuan'ın bunu neden yaptığına dair hiçbir fikirleri yoktu. Ancak diğer bazı çocuklar bir şeyler düşünmüş gibi göründüler ve şaşkın yüzlerle gökyüzüne baktılar.

"Ah!"

İkizler heyecanla bağırdılar çünkü Shao Xuan'ın bu sorunu çözme yolunu zaten tahmin etmişlerdi. Gökyüzüne baktılar ve yağan kar bile gözlerini açık tutmalarına engel olmadı çünkü herhangi bir ayrıntıyı kaçırmaktan korkuyorlardı.

"Neler oluyor?" Meng arkasındaki diğer çocuklara sordu.

“O kartal…”

Meng, arkadaşlarının işaret ettiği yöne doğru gökyüzüne baktı.

Gökyüzünde küçük siyah bir nokta belirdi ve çok geçmeden küçük nokta giderek büyüdü. Uçan büyük pullar bile yaklaştıkça vücudunu gizleyemedi.

"Bu Chacha! Chacha!" İkizler o kadar heyecanlandılar ki, yükseğe atlamak istediler. Shao Xuan'ı iyi tanıyorlardı, dolayısıyla Chacha'ya da aşinaydılar.

Ancak diğerlerinin farklı görüşleri vardı.

Kabiledeki birçok insan için Chacha, Sezar'la aynı konumdaydı. Kabile içinde hayatta kalabilmelerinin tek nedeni Şaman'ın kabile içinde kalmalarına izin vermesiydi. Hatta çoğu kişi, Caesar ve Chacha gibi hayvanların av olma vasfını çoktan yitirdiklerini, çünkü artık vahşi doğada yaşayan hayvanlar gibi vahşi bir doğaya sahip olmadıklarını düşünür. İnsanlar artık onları vahşi hayvanlar olarak görmüyordu. Şamanın onayı olmasa bile Sezar ve Chacha'yı avlamaya çalışmazlardı çünkü bu bir meydan okuma değildi.

Çoğu totem savaşçısı gibi onlar da avlanmanın aşırı güç arayışı anlamına geldiğini düşünüyorlardı. Daha vahşi canavarları avlamak her zaman daha fazla heyecan ve anlam getiriyordu. Vahşi doğasını kaybetmiş bir hayvan onlar için işe yaramazdı.

Normalde o kartalın gökyüzünde uçtuğunu sık sık görürlerdi. Ancak bu kartalın sonunda ne yapacağını hiç düşünmemişlerdi.

Aptal değillerdi ama geleneksel düşünce ve görüşler onları zaten yüzyıllardır kadim felsefenin içine hapsetmişti. Elbette ikizler de dahil olmak üzere hayvanların diğer kullanımlarını düşünmezler.

Chacha gökyüzünde süzülüyordu ama yere inmeden.

Shao Xuan eliyle bir işaret yaptı ve insanlar o kartalın gökyüzünde Shao Xuan'a doğru uçtuğunu gördü.

"O kadar uzaktan... kuş gerçekten Shao Xuan'ın elini salladığını görebiliyor muydu?" Kalabalığın içinde biri fısıldadı.

"Babam bir keresinde kartalların tavşanı uzaktan görebildiğini söylemişti..." dedi başka bir çocuk.

“Bu çok hoş!”

"Yani tehlikeleri ve riskleri uzaktan da görebiliyor mu? Eğer öyleyse, babamın artık av görevlerinde hayatını riske atmasına gerek kalmayacaktı." Birisi alçak sesle söyledi.

Bu cümle üzerine fısıltı aniden kesildi.

Evet… Eğer tehlikeleri uzaktan görebilseydi ve insanları önceden uyarabilseydi… Belki de insanlar vahşi doğada avlanırken bazı gereksiz risklerin önüne geçilebilirdi.

Herkes böyle düşünüyordu.

Ancak yine de bir canavarın böyle bir şey yapabileceğini düşünmüyorlardı. Hayvanlar hayvandı. İnsanlar gibi konuşamıyorlardı ve kartal bile sadece uçabilen bir kuştu.

Vızıldamak!

Siyah bir gölge bir anda üzerimize geldi ve etraflarındaki kar taneleri bile uzağa itildi.

İnsanlar onun yönüne baktı.

Chacha kanatlarını çırparak istikrarlı bir şekilde Shao Xuan'ın koluna kondu.

Etrafta pek çok insan vardı ama Chacha hiç de çekingen değildi. Kartal gözleri kalabalığa baktı ve sonra sanki etrafta kimse yokmuş gibi tüylerini gagalamaya başladı.

Shao Xuan, ikizlerin Chacha ile güzel bir şekilde konuşabilmesi için kolunu indirdi.

"Chacha, lütfen bunu en üstteki dala koymama yardım et! Şu ağaç, evet. Tepesinde dallar var. Her dal işe yarayabilir..." Yang ve Guang taş isim levhalarını çıkardılar ve Chacha ile konuştular.

Taş levhalar büyük değildi, bir çocuğun avucunun yarısı büyüklüğündeydi ve taş levhanın üzerinde deri bir ipin geçebilmesi için küçük bir delik açılmıştı. Dağın üst yarısındaki çocukların çoğunda benzer taş levhalar vardı. Bazıları daha doğmadan hazırlandı, bazıları ise doğduktan sonra hazırlandı. Çoğu kişi bu tür taş tabakları kullanmıyor bile, başka çocuklarda da var diye kendi çocukları için yaptırıyordu.
Taş plakaların tamamı ince veya mükemmel taş çekirdeklerden yapılmıştı ve deri halatlar vahşi hayvanların derisinden yapılmıştı, bu yüzden kolayca kırılmazdı.

Yang ve Guang, Chacha ile konuşurken diğerleri onlara bakmaya devam etti. Çoğu insan, bir hayvanın insan sözlerini anlayabileceğine inanmıyordu. İkizlerin Chacha ile bu şekilde konuştuğunu görünce şaşkına döndüler.

"Onları anlayabilir mi?"

“Ormanlardaki birçok hayvan akıllıdır.”

“Ama anlamını anlayabilse bile buna göre böyle bir şey yapar mıydı?”

"Sanırım hayır... Babam ormandaki kuşların hepsinin vahşi olduğunu söylemişti! Sözlerimizi nasıl dinler ve söylediklerimizi nasıl yapar?"

Bazı çocuklar kuşlar ve özellikle kartallar hakkındaki bilgilerini paylaşırken, yukarıya baktıklarında ikizlerin kartala elleriyle dokunduklarını gördüler. Herkes sustu ama onlara bakmaya devam etti.

Chacha biraz sinirlenmişti çünkü ikizler ona her defasında dokunuyorlardı.

Chacha'nın ikizlerin ellerini gagaladığını gören insanların kalpleri yerinden oynadı. Meng ve kenarda duran bazı genç totem savaşçıları bile ikizlere bakmaya devam ediyordu. Elbette av tecrübesi olanlar yırtıcı kuşları daha iyi anlıyorlardı.

Ah-Guang tarafından tekmelenen kişi kalbinde sırıttı. Görmek? Gagalandın! Bir kartalın tek bir gagasının ciddi yaralanmalara yol açacağı söyleniyor!

Ancak herkesi şaşırtacak şekilde ikizlerin elleri gagalandı ama elleri çiziksiz kaldı.

Elbette kuş çok uzun süre tutulmuştu ve artık diğerlerini nasıl gagalayacağını bilmiyordu! Yumuşak zirvesi artık ormandaki kuşlara benzemiyordu. Bazı insanlar bunu görmeyi küçümsemiş görünüyordu. Ta ki Mao'nun yanından biri elinde uzun tahta bir sopayla Chacha'ya yaklaşana kadar. O da kuşa dokunmak istiyordu ama kendi eliyle bunu yapmaya cesaret edemiyordu. Sonunda tahta bir sopa kullanmaya karar verdi.

Ancak tahta sopa daha fazla yaklaşamadan Chacha kanatlarını çırptı ve sopayı sertçe gagaladı.

Hah!

Adamın tahta sopayı tutan eli biraz uyuşmuştu. Tahta çubuğa baktığınızda üzerinde bir delik oluştuğunu görürsünüz. Eğer sopa bu kadar kalın olmasaydı Chacha tarafından delinmiş olurdu.

Artık kimse bir şey söylemeye cesaret edemiyordu.

Hala soruları olan varsa Chacha'yı kendi elleriyle test edebilir. Ancak kimse bunu yapacak kadar aptal değildi.

Chacha pençelerini tahta sopalı çocuğa doğru sallamak istedi ama Shao Xuan tarafından durduruldu.

"Kim izinsiz yaklaşırsa saldırıya uğrayacaktır." dedi Shao Xuan.

Daha sonra ikizler Chacha ile konuşmayı bitirdiler ve taş isim levhalarını Chacha'ya sundular. İki taş levha üst üste yerleştirildi ve her ikisinden de deri bir ip geçti.

“Bize bu konuda yardım edersen, sırf senin için babamdan güzel et isteyeceğim, Chacha!” Ah-Guang dedi.

"Gitmek." Shao Xuan kolunu kaldırdı.

Chacha kanatlarını çırptı ve ayaklarını hareket ettirdi. Uçarken ikizlerin taş tabaklarını yakaladı. Göz açıp kapayıncaya kadar gökyüzüne doğru uçuyordu.

Shao Xuan, Chacha ile tonlarca benzer eğitim yapmıştı ve bazı görevler daha da zordu. Yani ikizlerin isim levhalarını dallara asmak Chacha için çocuk oyuncağıydı. Shao Xuan hiç endişeli değildi.

Eğitim alanında insanlar uçan kartalın taş ağaca doğru ilerlemesini izlediler. İnsanlar ne zaman yavaşlayacağını ve bu kuşun gövdeye yaklaştığında ne yapacağını merak ederken, Chacha artık tamamen yavaşlamıştı. Chacha, sert bir rüzgar gibi tepedeki bir dalın yanından uçtu.

Birçok kişi Chacha'nın hareketlerini net olarak göremedi. Onların gözünde kartal, başka hiçbir şey yapmadan sadece ağacın tepesini süpürüyordu.

"Emredildiği gibi yapılmadı." Birisi söyledi. Sanki öyle olması gerekiyormuş gibi söylüyordu ama yine de ses tonunda hayal kırıklığının izleri vardı.

"Hayır, bunu kuş yaptı! İsim levhaları zaten orada." Meng'in arkasında duran kişi şunları söyledi.

Uyandırılmamış normal çocukların aksine, totem savaşçılarının görüşleri çok daha iyiydi.

Cümlenin sonunda insanlar taş ağacın tepesinden hafif bir Ding sesi duydular. Üstteki buz tabakasına çarpan taş levhaların sesiydi bu.
Tepeden sarkan taş levhalar dalın ucu boyunca aşağıya doğru kayıyordu. Böyle bir havada deri halatlar kısa sürede buz katmanlarıyla kaplanırdı. Yani rüzgar ne kadar kuvvetli olursa olsun taş levhalar düşmeyecek. Sezonun sonunda buz tabakası eridiğinde, dalların uçlarında çok sayıda gri yaprak oluşacak ve bu da taş plakaların rüzgar tarafından savrulmasını engelleyecektir. Birisi yukarıya çıkıp taş levhaları getirmediği sürece normalde rüzgar ne kadar kuvvetli olursa olsun taş levhalar uçmazdı.

Meng gerçekten karmaşık bir yüz ifadesine sahipti.

Görevi tamamlamak için bu yolu kullandılar! Bir seçenek olduğu ortaya çıktı!

Bu da kuralı bozmadı.

Böyle bir ihtimali hiç düşünmemişlerdi. Onlara göre tüm hayvanlar, özellikle de vahşi hayvanlar yalnızca öldürülüp yenilebilirdi. Tüm bu zaman boyunca, insanların zıt taraflarındaydılar.

Bir hayvan neden böyle davranır? Sezar öyle yaptı, şimdi de kartal mı yaptı?

Eğitim alanındaki herkes kartalın Shao Xuan'ın koluna döndüğünü görünce bir şeyler düşündü.

Tam bunu başaramadıklarında ya da ne kadar çabalarlarsa çabalasınlar mükemmel bir şekilde yapamadıklarında, şimdi Shao Xuan yeni bir seçenek sunuyordu!